در شرایط حاضر که سایه جنگ و تحریم بر کلیه فعالیت‌های اقتصادی در کشور سایه انداخته، بقا و ممانعت از توقف فعالیت راهبرد اصلی هر بنگاه اقتصادی می‌تواند باشد. در صنعت دخانیات و بویژه شرکت دخانیات ایران که سال‌ها است با مشکلات عدیده‌ای مواجه است این مهم یعنی پایداری و حفظ اشتغال، تأمین معیشت کارکنان، حفظ سهم بازار و... باید در صدر اولویت‌ها باشد. تنگناهای محیطی پیرامون شرکت دخانیات ایران محدود به امسال و یا شرایط جنگی سال قبل نمی شود. شرکت دخانیات ایران همواره با محدودیت‌های ارزی و به تبع آن کمبود مواد اولیه وارداتی مواجه بود. به طوری که در سال 1404 کمترین میزان تخصیص ارز سنوات اخیر را داشت. با وجود این با برنامه ریزی مناسب و اقداماتی که انجام شد روند نزولی فروش در سال 1404 متوقف شد و سهم مقداری و ریالی فروش شرکت دخانیات ایران از رشد قابل ملاحظه‌ای برخوردار شد. همین هم هست که یک مؤسسه تخصصی تحقیقاتی بین المللی با بررسی عملکرد شرکت‌های  بزرگ تولیدکننده در سطح جهان، شرکت دخانیات ایران را در سال 2025 در رده نهم شرکت‌های در حال رشد معرفی نموده است.

تولید دو محصول که سال‌ها از طراحی آنها می‌گذرد ولی هنوز عملی نشده در دستور کار قرار دارد. تجهیز تأسیسات صنعتی که سال‌ها متوقف یا در حداقل ممکن بود و موجب توقف پی در پی خطوط تولید بود با تأمین منابع مالی لازم شتاب بیشتری گرفته است. توقف خطوط ناشی از نبود مواد اولیه داخلی به حداقل ممکن رسیده است و علی رغم تشدید محدودیت‌ها و محرومیت‌های ارزی و بسته شدن بنادر با روش‌های ابتکاری مواد اولیه مورد نیاز خطوط تولید بیش از گذشته در حال تأمین است و تولید روند صعودی دارد. احیاء دوباره شرکت دخانیات ایران و افزایش سهم بازار آن خوشایند رقبا بالاخص عوامل قاچاق محصولات دخانی نیست.  شرکت دخانیات ایران با توجه به عقبه تاریخی 90 ساله آن در شرایط پیچیده امروز بیش از پیش نیازمند حمایت از ناحیه حاکمیت است. متأسفانه این حمایت تا کنون از شرکت دریغ شده یا آنگونه که باید نبوده است. مبارزه با قاچاق کالای دخانی، تخصیص بموقع  ارز، استمهال بدهی‌های مالیاتی و... برخی از این انتظارات است.

فرداد امیراسکندری 

مدیر عامل شرکت دخانیات ایران